Zaskarżenie oświadczenia woli – Anfechtung von Willenserklärung

W kwestii umów między partnerami z Polski i Niemiec duże znaczenie może odgrywać zaskarżenie oświadczenia woli, którego złożenie było niezbędne do zawarcia umowy.

Przyczyny nieważności umów zawarte są w katalogu:

  • nieważność ze względu na niezachowania wymaganej formy, np. aktu notarialnego;
  • naruszenie ustawy czy zwyczaju;
  • nieważność ze względu na brak zdolności do czynności prawnych;
  • nieważność ze względy na ograniczoną zdolność prawną i brak zgody, np. opiekuna ustawowego;
  • zaskarżenie.

Pierwsze cztery wymienione przesłanki powodują nieważność umowy od samego początku. Taką umowę traktuje się tak, jakby w ogóle nie istniała. Zaskarżenie z kolei jest innym środkiem. Nie można go mylić z nieważnością następującą z mocy prawa, do której dochodzi bez „działania” strony. Zaskarżenie dotyczy umowy, która była ważna, ale dopiero wskutek działania późniejszego została unieważniona. Takie zaskarżenie, o którym wspomina §142 BGB (niemiecki kodeks cywilny), możliwe jest wtedy, gdy czynność prawna da się zaskarżyć i zostanie zaskarżona. Wtedy nie wywołuje ona skutków ex tunc, tzn. od jej powstania.

Warunkami ważnego zaskarżenia są:

  • złożenie oświadczenia woli przeciw drugiej stronie (Geschäftspartner);
  • zachowanie wymaganego terminu;
  • istnienie choćby jednego z wymienionych przez ustawę przyczyn zaskarżenia, o którym wspomina BGB.

Niemiecka Kancelaria Prawna Andreasa Martina – Berlin – Szczecin

Gefällt Ihnen der Beitrag? Bitte teilen:

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Kommentar verfassen

Pinterest
Email
Print
Visit Us On TwitterVisit Us On Facebook